Een rustige week dit keer.
Sinds maandag heb ik met Joke, Michael en Annique een auto. Een witte Chico. Dat is ook wel nodig want het is eigenlijk niet veilig om buiten de hekken van de campus rond te lopen, en er is toch niks op loopafstand. De supermarkt is 10-15 minuten rijden en het strand, de stad en alle bezienswaardigheden hier zijn zeker een half uur rijden. Dat lijkt misschien lang als je in Nederland zit, maar hier moet je wel dus wen je er ook snel aan.
Zo gaan we wel eens ergens een ijsje eten als we geen toetje hebben, en dan rijden we daar rustig een dik half uur heen, en later ook weer terug. In NL zouden ze je voor gek verklaren!

Alles hier begint wat meer te wennen. Niet allen het feit dat ze hier links rijden, maar in de gangen ook links lopen. Ik bots dus niet meer tegen iedereen op nu :P
Ook begin ik het Afrikaans iets beter te verstaan. Al lijkt het op Nederlands, er zijn toch wel een hoop verschillen, vooral in de uitspraak. En als ze snel praten is het helemaal niet meer te volgen. Wel lastig omdat tijdens de lessen die we krijgen in het Engels, toch snel overgegaan wordt in Afrikaans. Ik pik daar dan nog wel iets van mee, maar mijn duitse collega-co helaas niet.
Verder ben ik nu ook gewend aan de warmte en de wijdsheid van dit land, en dat alles dus ver weg is. Maar met een auto eigenlijk ook wel weer bereikbaar en dichtbij.
Ondertussen reken ik ook standaard 10% fooi bij alles wat ik in een restaurant eet en drink. Als je dat namelijk niet geeft komen ze je boos achterna. Het is hier algemeen bekend dat je die fooi dient te geven, of je de service nou goed vond of niet.
Waar ik nog wel heel erg aan moet wennen is het feit dat alles hier vreselijk traag gaat. Misschien komt het door de warmte, misschien maakt het de mensen hier allemaal niks uit... maar alles duurt hier eeuwen!
Als je in de rij staat bij de supermarkt kun je daar rustig een half uur voor uittrekken! Boodschappen doen duurt hier sowieso lang, de supermarkten zijn gigantisch groot en van elk product heb je minstens 20 verschillende soorten en merken.
Aan de kassa betalen ze trouwens allemaal met hun visakaart hier, wat het er niet echt sneller op maakt.
Eenmaal aan de beurt wordt alles heel netjes, maar op het dooie gemak, in tasjes gestopt voor je. Maarja, 'this is Africa'.
Ik ga hier en hoop geduld kweken denk ik! ;-)

Deze week zijn we dinsdag naar een mooi klein strandje geweest, en lekker gegeten bij Camps Bay, een wat toeristischer strand iets verderop.
Woensdags was weer de wekelijkse braai. Omdat het overdag een beetje geregend had (enige keer hier tot nu toe) en de banken buiten nat waren zaten we met z'n allen binnen. Onwijs lange tafel met veel kaarsjes en nog veeeeel meer eten erop. Was erg gezellig.
Donderdagavond met 3 personen voor totaal €4,50 naar Alice in Wonderland geweest... mooi gemaakt maar raar verhaal :S Desondanks een leuke avond gehad hoor!
Vrijdagmiddag zijn we naar Stellenbosch gereden. Dat is ongeveer een half uur van de campus vandaan, en in dat stadje in koloniale sferen staat de daadwerkelijke universiteit van Stellenbosch. De plek waar wij zitten is daar slechts een onderdeel van.
We wilden erheen om een trui met het logo van de universiteit te kopen. Helaas verkopen die truien heel goed (zo ongeveer iedereen hier in de lodge heeft er een) en waren alle mooie kleuren en opdrukken alleen nog maar in XXL verkrijgbaar. Dus begin april gaan we er weer heen, als er een nieuwe levering is binnengekomen.
Verder lekker gegeten en gedronken daar en op een marktje nog wat souvenirs gekocht.

Zaterdag was er in de omgeving van de Paarlberg een wijnfestival. Voor omgerekend 5 euro kreeg je een polsbandje en een glas en kon je de 12 deelnemende wijnboerderijen langs om er te proeven en rond te kijken. Het weer was heerlijk en we hebben het goed naar onze zin gehad. Niet alleen bij het proeven (zonder uitspugen uiteraard :P), maar ook tijdens de rondrit door de wijngaarden en de rondleiding over de wijnmakerij. De omgeving was prachtig en met een glas champagne in je hand en de zon op je gezicht voel je je echt heel rijk.

Zondag zijn we naar Robbeneiland geweest, toch wel een van de verplichte bezienswaardigheden als je Kaapstad aandoet.
Nadat iedereen door de metaaldetector was gegaan konden we aan boord van de boot die ons naar het eiland zou brengen, zo'n 7 km uit de kust.
Eenmaal daar dachten we vrij het eiland te mogen verkennen, maar dat ging niet door. Uit de boot meteen de bus in voor een rondrit met gids. Het was overduidelijk dat de gids het verhaal dat hij ons vertelde al zeker 100x precies hetzelfde had verteld met precies dezelfde grapjes..
Een paar keer mochten we de bus uit voor enkele minuten. Het in- en uitstappen duurde echter al langer dan de tijd die we daadwerkelijk buiten de bus mochten besteden!
Al met al viel het me een beetje tegen, maar het is toch wel een van de dingen die je gezien moet hebben als je hier bent. We hebben in ieder geval iets meer meegekregen van de Apartheid, waarvan je de nasleep tegenwoordig nog steeds kunt merken volgens sommigen. En uiteraard hebben we gezien in welke cel Nelson Mandela verbleef.

Op dit blog zul je weinig lezen over heldhaftige verhalen uit het ziekenhuis waarin ik levens red of de meest gruwelijke dingen heb gezien... zo spannend is het bij Radiologie namelijk niet :P
Ik zal jullie in plaats daarvan maar op de hoogte houden van alle leuke uitstapjes die ik hier maak en mijn belevenissen buiten het ziekenhuis.
En ik zal het er regelmatig even inwrijven dat het hier uiteraard heerlijk weer is, en dat het kwik hier volgens mij nog niet onder de 30 graden geweest is...

Hopelijk kunnen jullie dááraan wennen! ;-)